23
Ogrodzenia
2009-02-23
Przy wyborze rodzaju ogrodzenia dużą rolę odgrywają lokalne tradycje kulturowe, zasoby materialne inwestorów, a także przepisy, które nakazują lub dopuszczają takie czy inne rozwiązania lub wręcz zabraniają stosowania pewnych materia-łów i technik na danym obszarze.
Decyzja polega często na rozwiązaniu dylematu, czy w ogóle robić ogrodzenie, czy też zaniechać jego budowy.
Jeden z pierwszych publicznych parków w Europie, Ogród Saski w Warszawie, był ogrodzony od czasu swego powstania, tj. XVIII w., aż do naszych czasów. Nazwa tradycyjna placu Za Żelazną Bramą wiąże się z kutym żelaznym ogrodzeniem Ogrodu Saskiego i jego „żelazną bramą”, zlokalizowaną na głównej osi Pałacu Saskiego i O-grodu, na tzw. Osi Saskiej. Dziś została tylko nazwa historyczna: Żelazna Brama, a z monumentalne-go ogrodzenia zachował się jedynie symboliczny cokół.
Często nie musimy stosować o-grodzenia, jeżeli wystarczy tylko wizualne wydzielenie jakiegoś obszaru (np. trawnika czy klombu,a nawet działek mieszkalnych), jak miało to miejsce np. w eksperymentalnych osiedlach domków fińskich na Polu Mokotowskim i w Ujazdowie w Warszawie.
Duńczycy i Finowie na przykład w swoich nowych osiedlach miejskich i podmiejskich wkomponowują budynki bezpośrednio w naturalny teren (w miarę możliwości zalesiony) bez realizacji lokalnych dróżek osiedlowych i ogrodzeń.
Brak komentarzy.
Dodaj swój komentarz: