• Ogrodzenia metalowe i drewniane
• Rola ogrodzenia
• Zakup nowego ogrodzenia
• Bramy o ogrodzenia
• Pomysła na wspaniałe ogrodzenie

• bzdura

Ogrodzenia - historia

W pewnych regionach tradycje wiejskie i miejskie doprowadziły do wytworzenia pewnego stylu rozwiązań architektonicznych ogrodzeń.
W okolicach lesistych i górskich budowano ogrodzenia z prostych i długich płazów i belek, później zdobionych i chronionych daszkami z desek i gontów.

Trzebieże i wylesienia powodowały z czasem stosowanie ogrodzeń drewnianych różnego typu o mniejszym zużyciu drewna: z żerdzi, cierni, listew, plecionek z chrustu, z desek itp.

Obfitość kamieni narzutowych, granitowych lub innych łatwo obrabialnych kamieni zachęcała mieszkańców do stosowania prymitywnych, a później coraz bardziej udoskonalonych ogrodzeń kamiennych Wprowadzenie ceramiki budowlanej (u nas już w średniowieczu, na przełomie XII i XIII w.) rozpowszechniło cegłę do budowy domów, a także ogrodzeń. Renesans i barok, a później klasycyzm wprowadziły do murów kamiennych i ceglanych białe i barwne tynki oraz akcenty rzeźbiarskie i malarskie.

Zaczęto łączyć także mury z ażurami krat drewnianych i metalowych. W niewielkich osadach, takich jak np. leśniczówki, rozproszone zagrody wiejskie itp., i w zabudowie wiejskiej oraz miejskiej powstawał problem, czy budować dom i ogrodzenie w sposób stary, tradycyjnie wypróbowany, czy też inaczej, według aktualnej mody i bogato, aby odróżnić się zdecydowanie od sąsiadów i otoczenia.

W okresie klasycyzmu obowiązywały pewne kanony, które dotyczyły również ogrodzeń; dopuszczało się jedynie akcenty, często oryginalne i monumentalne, takie np". jak bramy miejskie i pałacowe, a także inne obiekty o wybitnie indywidua-lnym wyrazie architektonicznym. Secesja, czyli odejście od klasycyzmu, wyzwoliła całą gamę rozwiązań. Wśród rozwiązań secesyjnych, które chętnie wprowadzały roślinne motywy dekoracyjne, powstawały również szlachetne, często monumentalne rozwiązania, zwłaszcza w architekturze miejskiej, które dziś—po wzglęnie krótkim okresie niełaski dla secesji—są znowu cenione.
Secesja w archtekturze zaznaczyła się m.in. rozkwitem najróżniejszego typu form ogrodzeniowych. Charakterystycznym przy-kładem jest tu monumentalne ogrodzenie pomnika Adama Mickiewicza w Warszawie na Krakowskim Przedmieściu, z ozdobną kratą.